Naar hoofdinhoud

Het nieuwe normaal

Geplaatst op 26-11-2020

Ik kon me er niets bij voorstellen. Het was 9 maart 2020 en Mark Rutte gaf iedereen het dringende advies om geen handen meer te schudden. Niet bij een begroeting, niet als je jezelf voorstelt en niet om een afspraak te bezegelen. Dat is toch niet normaal? Nu ruim acht maanden en tientallen coronamaatregelen later, kan ik me al bijna niet meer voorstellen dat je een ander wél een hand geeft… laat staan drie zoenen, of een knuffel. Het is vreemd om te merken hoe snel het ‘nieuwe normaal’ de norm is geworden.

Zonder morren draag ik tegenwoordig een mondkapje in de supermarkt. Ik voer een sierlijke dans uit met mijn gedesinfecteerde winkelwagentje om maar op voldoende afstand te blijven. Een jaar geleden had ik je niet eens kunnen vertellen hoe lang 1,5 meter überhaupt is. Nu beschouw ik mijzelf als een meetkundig expert op dat gebied. Mijn collega’s zie ik alleen nog maar op een scherm. En borrels met vrienden houden we tegenwoordig via Zoom. En heel eerlijk, ik vind er geen klap aan op deze manier.

We doen het niet

Ik heb heimwee naar pre-coronatijd. Want ik mis het, de hartelijke begroeting, het praatje bij de koffie, het gezellig samenzijn. Toch doe ik het niet. Omdat we dat me elkaar hebben afgesproken en ik geen onnodig risico wil nemen. En als ik om me heen kijk, dan valt het me op dat vrijwel iedereen daar hetzelfde over denkt. We houden ons aan de maatregelen, we beperken de risico’s, we doen ons best.

De norm

En dat geeft me vertrouwen, ook voor het werk dat ik doe. Als adviseur verkeersveiligheid bij ROV Oost-Nederland motiveer ik mensen om hun gedrag in het verkeer te veranderen waardoor ze risico’s verkleinen. Voor henzelf, maar zeker ook voor andere weggebruikers. Of het nou gaat om rijden zonder invloed, je aan de maximum snelheid houden, telefoon in de tas tijdens het fietsen, extra alert zijn rondom scholen. Of zoals nu, zorgen voor goede verlichting op je fiets, omdat het weer vroeg donker is. Verkeersveilig gedrag zou voor iedereen de norm moeten zijn – maar dat is helaas nog steeds niet het geval. En zolang dat niet zo is, blijven mijn collega’s en ik ons er iedere dag weer voor inzetten.

Daar heb je een lange adem voor nodig. Op sommige, sombere, dagen bekruipt mij de gedachte ‘waar doen we het eigenlijk voor. Mensen veranderen toch niet, die willen hun gedrag niet aanpassen.’ Maar als ik iets heb geleerd en gezien in het bizarre jaar 2020 dan is het dat mensen wél kunnen en willen veranderen. Dat ze hun gedrag aanpassen om risico’s voor zichzelf en anderen te verkleinen. Veiligheid blijft belangrijk. Thuis, op het werk én in het verkeer.

Blijf gezond en kom veilig thuis.

Albertine Duiven
Adviseur verkeersveiligheid ROV Oost-Nederland