Ik val op!

Afgelopen weekend ging de klok weer in de winterstand en hadden we een uurtje langer weekend. Fijn natuurlijk, maar het betekent ook dat het vanaf nu dus ‘s ochtends later licht en ‘s avonds eerder donker wordt. Even wennen wat mij betreft. Niet alleen omdat mijn voorkeur uitgaat naar de lente en zomer, maar ook omdat ik er aan moet denken dat ik mijn fietsverlichting check.

Want hoewel ik dagelijks vanuit mijn werk bij het ROV Oost-Nederland bezig ben met verkeersveiligheid overkomt het mij ook: op het moment dat ik wil vertrekken kom ik er achter dat mijn fietsverlichting de geest heeft gegeven of dat de batterijen leeg zijn. En ik weet dat het fietsen zonder verlichting gevaarlijk is. Voor mijzelf, maar ook voor andere weggebruikers.

Goede actie

Daarom vind ik het een supergoed initiatief dat de collega’s van de facilitaire dienst ook dit jaar weer een fietsenmaker hebben geregeld die gratis de fietsen van de medewerkers van de provincie Overijssel controleert op verlichting en remmen. Ook vanuit het ROV Oost-Nederland ondersteunen we deze actie. We helpen onze collega's herinneren zichtbaar te zijn in het verkeer door posters op te hangen in het provinciehuis en de ‘graffity’ bij de uitgang van de fietsenkelder.

Campagnetijd

In Overijssel en Gelderland besteedt ROV Oost-Nederland ook volop aandacht aan de campagne ‘Ik val op!’. Zo gaat een campagneteam langs gemeenten waar ze zoveel mogelijk fietsers aanspreken, verlichting repareren, gesprekken voeren en lampjes en complimenten uitdelen. En uiteraard zetten we alle communicatiemiddelen van de campagne actief in, zodat de boodschap zoveel mogelijk wordt verspreid.

Als een kerstboom

Sommige weggebruikers hebben, gelukkig, de aanmoediging om op te vallen in het donker niet meer nodig. Vorige week nog zag ik een wandelende kerstboom. Bij nadere inspectie bleek het een hond te zijn. Overvloedig behangen met fietslampjes, een knipperende halsband én een reflecterende hondenriem. Het baasje aan de andere kant van de lijn was vrijwel onzichtbaar in zijn zwarte jas. Even dacht ik een chagrijnig gelaat te ontwaren in het donker, maar ik kan mij vergissen. De hond daarentegen keek zeer tevreden: hij viel op!