Sneeuwpret

“Kijk, het sneeuwt!” Als kind was er geen groter geluk denkbaar in de winter dan de eerste sneeuw. Ik herinner met de grote opwinding die zich meester maakte van mijn broer en mij als we door het raam sneeuwvlokken zagen dwarrelen. De rest van de dag waren we buiten tot het donker werd.

Ook nu nog gaat mijn hart sneller slaan als er sneeuw op komst is. Want zo’n witte wereld blijft prachtig. Maar als ik weet dat ik nog ergens naartoe moet juich ik niet meer zo hard. Dan krijg ik beelden van pijnlijke valpartijen, slippende auto’s en koude voeten.

Vallen en slippen

Ik weet niet precies wanneer mijn liefde voor sneeuw veranderde. Maar bij sneeuw denk ik ook aan valpartijen met de fiets en slippartijen met de auto. Het probleem van vallen met de fiets is dat je ook steeds krampachtiger gaat bewegen. En dat maakt de kans op vallen alleen nog maar groter. Bovendien merk ik dat er gedachten in mij opkomen dat ik de auto niet onder controle heb als de weg glad is. Kortom, ik vind sneeuw prachtig, maar niet als ik nog ergens naartoe moet met de auto of op de fiets.

Op tijd vertrekken

Dat heb ik trouwens aan den lijve moeten ondervinden. Een paar jaar geleden werkte ik in het gemeentehuis in Hardenberg. Iedereen kreeg die bewuste woensdag in maart het advies om op tijd naar huis te gaan, omdat er sneeuw verwacht werd. Ik was eigenwijs en wilde graag wat werkzaamheden afronden. En ach, ik had winterbanden en woonde redelijk dichtbij. Ik durfde het wel aan. Dat heb ik geweten. De terugreis was doodeng. Ik zag bijna niets door de enorme sneeuwval. Het was spek- en spekglad. De één na de andere auto schoof de berm in. Gelukkig geen ernstige ongelukken, maar ik heb peentjes gezweet.

Waar mijn rit naar huis normaal 20 minuten duurde, heb ik er die keer ruim 3 uur over gedaan. Ik heb 3 uur vol spanning en opperste concentratie achter het stuur gezeten. Wat was ik opgelucht toen ik veilig thuiskwam. Maar ik heb ervan geleerd: dit gebeurtme niet nog een keer. Ook dit seizoen zijn er ongetwijfeld weer winterse buiten opkomst. Gelukkig weet ik dankzij de tips van GertJan Kreeft wel hoe ik zo veilig mogelijk onderweg ga. Zo ga ik vanmiddag nog aan de slag in mijn auto met afwasmiddel en een vochtig doekje. Wil je weten waarom? Dat lees je in het artikel waarin hij zijn tips met je deelt.

Ik wens je een verkeersveilig 2019!

Jolien Schuurman